Bottom 5: Peores adaptacións de comic

É unha realidade que da cada vez máis medo según se realiza:A NORMALIZACIÓN

Si amigos, a normalización, está aquí, para que non o saiba, refírrese o feito de que o mundo do comic, o manga, o bd e demáis está a pasar de ser cultura cultura popular case soterrada e so coñecida por uns poucos (os comecacas e os otakitos) a estar presente no día a día, de igual maneira que o está o cine ou outros artísticos coma o cine. E isto é ledicia e regocixo de moitos (xente que polo xeral NON se chama Molina Foix) pero hai que recordar tamén a vertente escura de isto porque pode traer consecuencias terribles e como mostra un botón. As adaptación xa sexan cinematográficas, xa sexan televisivas ou a novela (que algunha haberá) das viñetas, que ainda que moitas veces son productos bos a veces poden provocar pesadelos. obviamente coma son masoquista falarei destes últimos: as piores adaptación do comic (no manga non entro, que é outra cousa distinta)

5. A liga dos homes extraordinarios: Sí xa sei que non é tan mala, que hai outras que se merecen estar aquí, pero lle queres, teñolle tirria a esta película. Non só porque se queda co menos sustancial da novela gráfica do barbas e rompe todo o ritmo narrativo que fai a historia viñetística interesante, se non sobre todo polos cambios de personaxes e o lightismo reinante. O feito por Moore era unha historia entretida cuns poucos personaxes e tramas de remedos literarios, o mesmo tempo que describía a sociedade victoriana. A pelicula pasa de describir ben a sociedade (donde están eses fumadeiros de opio) e perde credibilidade, e a cambio para gañar puntos intenta sustituir uns personaxes por outros de maneira que so o estropea máis quitando os necesarios e engadindo insustanciais, e o mesmo fai coas tramas . E despois do desfogue, tendo en conta que tamén se adaptaron Watchmen, From Helle V de vendetta, a este ritmo, para cando adaptaran o cine os fanzines psicodélicos deste señor.

4.Spiderman 3 Era de lei, tamaña hostia o pobre trepamuros tiña que estar aquí. Foder unha das mellores sagas protagonizadas por Spidey, a do simbionte, e de mala xente. Tiñano fácil con presentar a o simbionte tal coma o presentan no comic terían media pelicula feita, a xente non se fixaría no forzado dos guións, no mal esbozo da psicoloxía do home de area, nin en ningún posible erro da pelicula, teríanos a todos embobados pensando “OH dios como mola spiderman co traxe infectado, e como afecta iso de maneira tan orixinal a sua vida persoal”. pero non so decidiron que unha entidade malvada do espazo soamente obligate a vestir elegante e ser lixeiramente borde. Entre isto e Mefisto dudo que Peter (e non me refiro a Griffin, que esa xa fai tempo que decaeu) volva levantar cabeza.

3. The spirit Síntese por Frank Miller. Pero non, non pode ser, aplicarlle o mesmo estilo a tódalas adaptación dos teus comics é aceptable, vale; pero non podes impolo as obras doutras persoas que teñen un estilo completamente diferenciado do teu e que necesitarían dun tipo de adaptación distinta, e máis se están mortas e non poden dar a súa opinión (e logo está o feito de por Frank Miller’s The sipirit por unha obra de Eisner: ética profesional, non sei de que me falas, non te oio co ruido dos fans e os cartos). Así que Miller aprende a lección cunha bonita rima: Meu estilo é molón, meu estilo é xenial, pero as cousas as que non lle pega, deixareinas en paz.

2 The punisher Bueno creo que non cabería comentar nada. Unha película mala (pero mala con ganas) por si soa, sobre un dos mellores personaxes de Marve na miña opinión. Xa non é que sexa unha adaptación mala e que todo nela desprende tufo a cutrerío, e non cutrerío serie B, non, cutrerio inintencionado, do malo. Os actores soan forzados, os diálogos e o guión parecen escritos a medias entre un mono borracho e un neno apampado (ou un mono apampado e un neno borracho noutras esceas). A fotografía é horrenda. Definitivamente é unha adaptación que acabará convertíndose nun clásico, iso si nun usado coma exemplo para o que todo creador debe evitar cando vende os dereitos da súa obra.

1 Spiderman, the new adventures E si o posto número un é para unha serie de debuxos. Probablemente a peor serie de debuxos sobre superheroes xamáis escrita, nin sequera as da JLA. Unha serie que non so sáltase o comic a toreira, tamén os personaxese o seu contexto, porque que pinta un Spidey futurista nun planeta desconocido loitando contra humanos mutados en medio animais, coma se da Isla en versión espacial se tratara, pois exactamente iso, NADA. Unha serie na que Peter Parker é un tipo seguro e Spiderman dubitativo e non solta unha ironía, na que a Tia May e o tio Ben non se mentan e na que Mary Jane está todo o rato feliz, case coma se dun coffe shop sairá tras quedar encerrada ali 4 días. Se xa digo, o que non fagan co pobre Spidey.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s


%d bloggers like this: